تبلیغات
روز نگار - اسلام و تشیع، طبیبی بی مثل و مانند...


اسلام و تشیع، طبیبی بی مثل و مانند

اسلام و تشیع، طبیبی بی مثل و مانند

معالجه از نظر ائمه
طب الائمه (علیهم السلام ) - به نقل از یونس بن یعقوب -: از امام صادق (ع) در این باره پرسیدم كه كسى دارویى مى نوشد. شاید این دارو او را بكشد و شاید هم از آن به سلامت مانَد، ولى بیشتر سالم مى ماند. (حكم چیست )؟
امام (ع) فرمود: ((خداوند، درد را فرو فرستاده و شفا را هم فرو فرستاده است . خداوند، هیچ دردى را نیافریده ، مگر این كه برایش درمانى نیز قرار داده است . آن را بنوش و نام خداى تعالى را بر زبان آور)).

جایز بودن معالجه توسّط جنس مخالف در هنگام ضرورت
دعائم الاسلام : از امام صادق (ع) روایت شده كه از او در این باره پرسیدند كه : اگر زنى به بیمارى جسمى مبتلا شود، آیا درست است كه مردى او را درمان كند؟ فرمود: ((اگر چاره اى جز این نباشد، اشكالى ندارد)).

درمان با داروى حرام
امام صادق علیه السلام : پیامبر خدا از مداوا كردن با داروى ناپاك ، نهى فرمود.
امام صادق علیه السلام : در هیچ حرامى شفایى نیست .
امام صادق علیه السلام : خداوند، در هیچ چیز از آنچه حرام كرده ، نه شفایى قرار داده است و نه دوایى .
امام صادق علیه السلام : در پاسخ به كسى كه درباره ى دارویى آمیخته شده به شراب پرسیده بود -: نه به خداوند سوگند، دوست ندارم بدان بنگرم ؛ چه رسد كه با آن درمان كنم . آن به منزله ى پیه خوك یا گوشت خوك است . البته مردمى با آن ، دارو و درمان مى كنند.
تفسیر العیاشى :
از سیف بن عمیره ، از پیرى از شیعیان ، از امام صادق (ع) روایت شده كه راوى گفته است نزد امام صادق (ع) بودیم كه پیرمردى پرسید: دردى دارم و براى درمان آن شراب خرما مى نوشم . پیر، آن گاه این شراب را براى ایشان ، توصیف كرد.
امام به او فرمود: ((چه چیز تو را از ( نوشیدن ) آبى كه خداوند از آن هر چیز زنده اى را آفریده است ، باز مى دارد؟)).
گفت : با مزاجم سازگار نمى افتد.
امام (ع): پرسید: ((چه چیز تو را از (خوردن ) عسل باز مى دارد، در حالى كه خداوند فرموده است : ((در آن براى مردم ، شفایى هست ؟)).
گفت : آن را نمى یابم .
فرمود: ((پس چه چیز تو را از شیرى كه گوشتت از آن روییده و استخوانت از آن استوارى یافته است ، باز مى دارد؟)).
گفت : با مزاجم سازگار نمى افتد.
امام صادق (ع) در این هنگام به وى فرمود: ((آیا مى خواهى كه تو را به شراب نوشیدن امر كنم ؟ ! نه . به خداوند سوگند، تو را به این كار امر نمى كنم )).

الكافى - به نقل از مفضّل بن عمرو -: به امام صادق (ع) گفتم : فدایت شوم ! مرا آگاه ساز كه چرا خداوند، شراب ، مردار، خون و گوشت خوك را حرام ساخته است ؟
فرمود: ((خداوند - سبحانه و تعالى - نه از سرِ علاقه اش به آنچه بر مردم حرام كرده ، و نه از سرِ بى رغبتى به آنچه بر آنان حلال ساخته ، این چیزها را بر بندگان خویش حرام گردانده و جز آنها را حلال دانسته است ؛ بلكه او آفریدگان را آفرید و به آنچه تن آنان ، بدان برپاست و به كارشان مى آید، آگاهى داشت و همین چیزها را از سرِ لطف و براى مصلحت بندگان خویش ، بر آنان حلال و مباح كرد و (از سویى ) از آنچه هم به ایشان زیان مى رساند، آگاه بوده و آنان را از آن كار نهى فرمود و آنها را بر ایشان حرام گرداند. سپس همین محرمات را براى هر فرد، ناچار و به هنگامى كه تن وى جز به آنها برپا نمى شود، مباح و حلال قرار داد و البته او را بدین نیز امر فرمود كه از آن ، به قدر نیاز بردارد، نه بیش از آن ))

پرهیز از مراجعه به پزشك و مصرف بى رویه ى دارو
امام صادق علیه السلام : سه چیز، ناخوشایندى در پى مى آورد: ... و نوشیدن دارو بدون بیمارى ، هر چند شخص از آن دارو، جان به در بَرَد.
امام صادق علیه السلام : هر كس تندرستى اش بر بیمارى اش چیرگى داشته باشد و دارو بنوشد، به زیان خویش اقدام كرده است .
امام صادق علیه السلام : هر كس تندرستى اش بر بیمارى اش غلبه داشته باشد و خود را به چیزى درمانى كند و پس از آن بمیرد، من در پیشگاه خداوند، از او بیزارى مى جویم .

عوامل شادابى و نشاط
امام صادق علیه السلام : هر كس كفش زرد بپوشد، تا هنگامى كه آن را كهنه كند، در شادمانى است .
امام صادق علیه السلام : سه چیز چاق مى كند و سه چیز دیگر، لاغر مى كند: آنچه چاق مى كند، عبارت است از: پیوسته حمام كردن ، استنشاق بوى خوش ، پوشیدن جامه ى نرم ... .

الكافى - به نقل از احمد بن محمد بن خالد، از یكى از یارانش -: امام صادق (ع) فرمود: ((سه چیز است كه خوردنى است كه خوردنى نیست ولى چاق مى كند؛ سه چیز است كه خوردنى است ولى لاغر مى كند؛ دو چیز است كه براى هر چیزى سودمند است و براى هر چیز، ضرر ندارد، و دو چیز است كه از هر جهت ، زیان دارد و براى هیچ چیز فایده ندارد. امّا آن سه چیز كه خوراكى نیست و چاق مى كند عبارت اند از: پوشیدن زیرپوش كتان ، بوى خوش ، و نوره كشیدن . آن سه چیز كه خوردنى است و لاغر مى كند، عبارت اند از گوشت خشك شده ، پنیر و خرماى تازه به بار نشسته (و در حدیثى دیگر آمده است : گوشت راسته ى شتر و لِرد روغن ).
آن دو چیزى هم كه براى هر چیزى سودمند است و براى هیچ چیز ضرر ندارد، عبارت اند از: آب نیمْگرم و انار. و آن دو چیزى هم كه براى هر چیز زیان دارند و براى هیچ چیز مفید نیستند، عبارت اند از: گوشت خشك شده و پنیر.

(راوى مى گوید:) گفتم فدایت شوم ! آن جا گفتى لاغر مى كنند و این جا مى گویى زیان مى رسانند؟!
فرمود: ((آیا نمى دانى كه لاغرى ، خود از (مصداق هاى ) زیان دیدگى است ؟!))
امام صادق علیه السلام : تعویذ ( نشاط و شادى )، در ده چیز است : قدم زدن ، سوارى ، در آب غوطه خوردن ، به سبزه نگریستن ، خوردن و آشامیدن ، به زن خوش سیما نگاه كردن ، آمیزش جنسى ، مسواك زدن ، سر را با خَطمى در حمّام و جز آن شستن ، و با مردم هم سخن شدن .

عوامل طول عمر
موجبات پیرى زودرس
امام صادق علیه السلام : دست هایتان را پیش و پس از غذا خوردن بشویید، كه فقر را مى بَرَد و بر عمر مى افزاید.
امام صادق علیه السلام : چهار چیز (انسان را) پیش از فرا رسیدن هنگام پیرى پیر مى كند: خوردن گوشت خشك شده ، نشستن بر جاى مرطوب ، بالا رفتن بر پلكان و آمیزش با پیرزنان .

عوامل فرسودگى بدن
امام صادق علیه السلام : سه چیز، بدن را فرسوده مى كند و شاید هم (فرد را) بكُشد: حمام رفتن با شكم پُر، آمیزش كردن با شكم پُر، و همبسترى با پیرزنان .

امام صادق علیه السلام : دو چیزِ مناسب اند كه به هیچ درون نادرستى در نیایند، مگر این كه آن را به درستى آورند، و دو چیز نامناسب اند كه به هیچ درون سالمى درنیایند، مگر این كه آن را نادرست (و ناسالم ) كنند. آن دو چیز مناسب ، عبارت اند از: انار و آب نیم گرم ؛ و آن دو چیز نامناسب نیز عبارت اند از: پنیر و گوشت خشك شده .

خاصیت هاى بوى خوش
امام صادق علیه السلام : بوى خوش ، عقل را استوار مى كند و بر توان جنسى مى افزاید.
امام صادق علیه السلام : هر كس در آغاز روز بوى خوش استعمال كند، تا شب ، عقلش او را همراهى مى كند.
امام صادق علیه السلام : هر كس در حالى كه روزه است ، در آغاز روز، خوش بوكننده اى به كار ببرد، عقل خویش را از كف ندهد.

نقش كفش در سلامت
امام صادق علیه السلام : عادت به پوشیدن كفش ، از مرگ هاى بد، جلوگیرى مى كند.
امام صادق (ع)- هنگامى كه به یكى از اصحاب خود نگریست كه كفش سیاه داشت -: تو را كفش مِشكى به چه كار؟! آیا نمى دانى كه این كفش به چشم زیان مى رساند، آلتِ مردانگى را سست مى كند، از دیگر انواع ، گران تر است و هیچ كس آن را نمى پوشد، مگر این كه با آن ، احساس نخوت مى كند؟!

حكمت بیمارى
تردیدى وجود ندارد كه در نظام هستى ، هیچ پدیده اى بى حكمت نیست ، هر چند این حكمت بر ما پوشیده مانده باشد. امام صادق (ع) درباره حكمت بیمارى فرموده است :
بیمارى بر چند گونه است : بیمارى آزمون ، بیمارى كیفر و بیمارى اى كه علت مرگ قرار داده شده است .
امام صادق (ع) در این سخن ، سه حكمت براى بیمارى ذكر كرده و این هر سه بر دانش طب ، ناشناخته است .

تربیت
حكایت جالبى از امام صادق (ع) نقل شده است كه امیر مؤ منان به بیمارى اى گرفتار شد. جمعى ایشان را عیادت كردند و از حال وى پرسیدند و گفتند: اى امیر مؤ منان ، به چه حالتى شب را به روز آوردى ؟
امام (ع) بر خلاف عادت متعارف فرمود:
اءصبَحتُ بِشَرّ: با بدى شب را به صبح آورده ام .
آنان از این سخن ، شگفت زده شدند و گفتند: سبحان الله ! آیا این ، سخن چون تویى است ؟
امام در پاسخ آنان فرمود: خداوند متعال مى فرماید: ((و نَبلُوكُم بِالشَّرّ وَالخَیرِ و اِلَینَا تُرجَعونَ)) فالخَیرُ: الصِّحَّة وَالغِنى ، وَالشَّر: المَرَضُ وَالفَقرُ، ابتِلاء و اختِبارا یعنى در این سخن خداوند، خیر، همان تندرستى و بى نیازى و شر همان بیمارى و فقر است كه آزمون و امتحان هستند.

تعریف بیمارى
از بزرگترین گرفتارى ها
امام صادق علیه السلام : چهار چیز است كه اندكش هم بسیار است : آتش ، دشمنى ، تهى دستى و بیمارى .

شمارى از حكمت هاى نهفته در بیمارى ها
امام صادق (ع)- در پاسخ به مردى زندیق كه پرسیده بود: كودك خردسالى كه نه گناهى كرده و نه جرمى از او سر زده : به چه سبب ، مستحق دردها و بیمارى هایى شده است كه به وى مى رسد -: بیمارى بر چند گونه است : بیمارى آزمون ، بیمارى كیفر و بیمارى اى كه علت مرگ قرار داده شده است . امّا تو مدعى هستى كه آن از خوراك نامناسب ، نوشیدنى آلوده و بیمارى اى است كه در مادر وى وجود داشته است و گمان مى كنى كه هر كس ، بدن خویش را درست تدبیر كند و در احوال خود، نیك بنگرد و در آنچه مى خورد، سودمند و زیان آور را از همدیگر بازشناسد، بیمار نمى شود. تو در این دعوى به (عقیده ) كسانى مى گرایى كه مى پندارند بیمارى و مرگ ، جز از خوردنى ها و نوشیدنى ها نیست . ارسطو، استاد طبیبان بود. افلاطون ، سرآمد حكیمان بود و جالینوس ، پیر و پرتجربه بود؛ امّا نتوانست مرگ را آن گاه كه در آستانه ى وى فرود آمد، از خویش برانَد. همه مُردند، در حالى كه در حفظ خویش و در اندیشیدن به آنچه با بدن سازگار است از هیچ كوششى فروگذار نكردند. چه بسیار بیمارى كه درمان كننده ى او را بیمارى افزوده است و چه بسیار طبیب داناى آشنا به دارو و درمان ، كه خود مرده و (در برابر) فردى ناآگاه به طب مدتى درازتر پس از او زنده مانده است و نه آن را پس از سرآمدن مدّت (زندگى ) و فرارسیدن اجلش ، آگاهى به طب ، سودى نبخشیده ، و نه این را پیش از سرآمدن مدت (زندگى ) و به گاه دورتر بودن اجل ، ناآگاهى از طب ، زیانى رسانده است .

منافع بیمارى
تاءدیب
امام صادق علیه السلام : اگر بنا بود هیچ درد و رنجى به انسان نرسد، به كدامین وسیله از زشتى ها دامن در مى كشید و در برابر خداوند، فروتنى مى كرد و با مردم ، مهربانى مى ورزید؟ آیا نمى بینى انسان ، آن هنگام كه دردى دامنگیرش مى شود، فروتن مى شود، و سرِ تسلیم فرود مى آورد و بر درگاه پروردگار خویش ، عافیت مى جوید و دست به صدقه مى گشاید؟
امام صادق (ع)- در دعاى خویش آن هنگام كه بیمار شده بود -: خداوندا! این را نه (نشان ) غضب ، بلكه (مایه ى ) ادب قرار ده .

پاداش
امام باقر (ع) یا امام صادق علیه السلام : بیدارى یك شب به علت بیمارى یا درد برتر و پُر پاداش تر از عبادت یك سال است .

پاداش دوران تندرستى
امام صادق علیه السلام : پیامبر خدا، سرِ خود را به سوى آسمان بلند كرد و لبخند زد و پرسیدند: اى پیامبر خدا! دیدیم سرِ خویش را به سوى آسمان بلند كردى و لبخند زدى .
فرمود: ((آرى ! از دو فرشته در شگفت شدم كه از آسمان به زمین آمدند و بنده ى مؤ من درستكارى را در جاى نماز خویش كه همواره در آن نماز مى گزارد، جستند تا براى وى ، عمل آن شب و روزش را بنویسند؛ امّا وى را در مصلاى خویش نیافتند. پس به آسمان بازگشتند و گفتند: پروردگارا! فلان بنده ى مؤ منت را در مكان نمازش جستیم تا براى وى عملش را در آن روز و شب بنویسیم ، ولى آن جا به او دست نیافتیم و او را در بندِ (بیمارى ) تو دیدیم . پس خداوند (عزوجل ) (به آنان ) فرمود: تا زمانى كه بنده ام در بندِ من است ؛ براى او در هر شب و روز همانند آنچه در دوران تندرستى اش ‍ انجام مى داده است ، بنویسید؛ چه بر من است هنگامى كه او را از آنچه در دوران تندرستى انجام مى داده ، بازداشته ام ، براى وى پاداش همان را بنویسم )).

امام صادق علیه السلام : چون در هر شامگاه ، دو فرشته ى بنده ى بیمار به آسمان مى روند، پروردگار - تبارك و تعالى - مى پرسد: ((براى بنده ام در بیمارى اش چه نوشته اید؟)).

مى گویند: نالیدن .
پس خداوند مى فرماید: ((با بنده ى خویش ، انصاف روا نداشته ام اگر او را در بازداشتى از بازداشت هاى خود بدارم آن گاه ، مانع نالیدن او شوم )).
پس (به فرشتگان ) مى فرماید: ((براى بنده ام ، همانند آن كارهاى نیكى را كه در دوران تندرستى اش مى نوشتید و هیچ گناهى بر او ننویسید تا هنگامى كه وى را از بازداشت خویش ، آزاد كنم ؛ چرا كه او اكنون ، در زندانى از زندان هاى من است )).

وظایف بیماران : پنهان داشتن بیمارى
الكافى - به نقل از ابن ابى عمیر، از یكى از یاران امام صادق (ع) -: امام صادق (ع) فرمود: ((هر كس سه روز بیمار باشد و آن را پنهان كند و هیچ كس را از آن آگاه نسازد، خداوند براى او گوشتى بهتر از آن گوشت (كه در بیمارى از دست رفته است )، خونى بهتر از خونش ، پوستى بهتر از پوست وى و مویى بهتر از موى وى ، جایگزین مى كند)).
پرسیدم : فدایت شوم ! چگونه جایگزین مى سازد؟
فرمود: ((براى او گوشت ، خون ، پوست و مویى را جایگزین مى كند كه با آنها گناه نكرده است )).

شكیبایى
امام صادق (ع)- هنگامى كه از ایشان درباره ى تعریف شِكوه از سوى بیمار پرسیده شد -: گاه شخص مى گوید: ((امروز تب دارم )) و ((دیشب ، بیدار ماندم )) این سخن او راست است و شِكوه نیست . شِكوه تنها آن است كه بگوید: ((به چیزى مبتلا شدم كه هیچ كس ، بدان گرفتار نیامده است ))؛ و بگوید: چیزى دامنگیرم شده كه دامنگیر هیچ كس نشده است ))؛ امّا شِكوه آن نیست كه بگوید: ((دیشب بیدار بودم )) و ((امروز تب دارم ))، یا سخنى دیگر از این قبیل .

سپاسگزارى
الكافى - به نقل از عرزمى ، از پدرش ، از امام صادق (ع)-: ((هركسى شبى بیمار باشد و این بیمارى را به جان بپذیرد و سپاس آن را به درگاه خداوند بگزارد، آن شب برایش همانند عبادت شصت سال است )).

از امام (ع) پرسیدم : پذیرفتن بیمارى چیست ؟
فرمود: ((بر آن شكیبایى كند، دیگران را از آنچه در این شب بر او گذشته است خبر ندهد، و چون شب را به صبح آورد، خداوند را بر آنچه بوده است سپاس گوید)).

صدقه دادن
امام صادق علیه السلام : مستحب است بیمار به دست خود، صدقه اى به سائل بدهد و از او بخواهد براى وى دعا كند.

دعا كردن
امام صادق (ع)- دعاى ایشان به هنگام بیمارى -: خداوندا! تو خود كسانى را سرزنش كردى و فرمودى : ((بگو كسانى را كه به جاى خداوند به خدایى مى پنداشته اید، فرا خوانید تا ببینید كه نه نمى توانند سختى اى از شما بگشایند، و نه شما را به حالتى دیگر در آورند.)) پس اى آن كه هیچ كس جز او نتواند سختى اى از من بگشاید و مرا به حالتى دیگر ببرد! بر محمد و خاندانش درود فرست ، و سختى را از من بگشاى و آن را به سوى كسانى ببر كه در كنار تو - كه خدایى جز تو نیست - خدایى دیگر را مى خوانند.

پادش پرستارى
امام صادق (ع)- در تفسیر واژه ((احسان )) در این سخن خداوند در سوره ى یوسف كه فرمود: (( ما را از تاءویل آن آگاه كن كه تو را از نیكو كاران مى بینم )) -: یوسف ، از بیماران ، پرستارى مى كرد.

آداب پرستارى
امام صادق علیه السلام : طایفه اى از دزدان را كه دلیل بر ضدّشان اقامه شده بود و اقرار كرده بودند، نزد امیر مؤ منان آوردند. پس دستان آنان را برید و سپس ‍ فرمود: ((اى قنبر! آنان را نزد خود ببر، زخم هایشان را درمان ساز و به نیكى از آنان پرستارى كن )).

تشویق به عیادت
امام صادق علیه السلام : بر شما باد پاك دامنى و تلاش در انجام دادن وظایف دینى ! در تشییع جنازه ، حاضر شوید و به عیادت بیماران بروید.

پاداش عیادت
امام صادق علیه السلام : هر مؤمنى كه مؤمنى دیگر را در هنگام بیمارى اش براى خداوند (عزوجل ) عیادت كند، خداوند، فرشته اى از فرشتگان عیادت كننده را با او مى گمارد كه در قبرش از وى عیادت نماید و تا روز قیامت براى وى آمرزش بطلبد.

امام صادق علیه السلام : هر مؤمنى كه مؤمن بیمار دیگرى را در زمان بیمارى اش ‍ به هنگام صبح عیادت كند، هفتاد هزار فرشته ، او را همراهى كنند و چون (در نزد) بنشیند، رحمت ، او را در میان مى گیرد و فرشتگان براى او از خداوند (عزوجل ) آمرزش طلبند تا زمانى كه شامگاه فرا رسد؛ و اگر هم او را شامگاهان عیادت كند، او را پاداشى همانند باشد تا زمانى كه شب را به صبح برساند.

امام صادق علیه السلام : هر كس بیمارى از مسلمانان را عیادت كند، خداوند براى همیشه ، هفتاد هزار فرشته را با او مى گمارد كه به خانه ى او در مى آیند و در آن تا روز قیامت ، تسبیح و تقدیس خداوند و ((لا اله الا الله )) و ((اللّه اكبر)) مى گویند و نیمى از نماز آنان براى عیادت كننده بیمار است .

الكافى - به نقل از عبداللّه بن سنان ، از امام صادق (ع) -: ((بایسته بیمار شما، برادران خویش را از بیمارى خود، آگاه سازد تا آنان ، به عیادت وى بروند و هم او به سبب كار آنان ، پاداشى یابد و هم آنان در برابر آنچه براى او كرده اند، پاداش بگیرند)).
در این هنگام گفته شد: آرى (مى فهمیم كه ) آنان با رفتن به عیادت بیمار، پاداش مى گیرند؛ امّا او چگونه به سبب كار آنان پاداش مى یابد؟
فرمود: ((به این سبب كه واسطه ى كسب حَسَنات از سوى آنان شده است ، به سبب آنان پاداش مى یابد و بدین واسطه ، براى او ده حسنه نوشته مى شود، ده مرتبه مقامش بالاتر برده مى شود و بدین وسیله ، ده گناه از او محو مى گردد)).

آداب عیادت
هدیه دادن به بیمار
الكافى - به نقل از یكى از وابستگان امام صادق (ع) -: یكى از وابستگان امام صادق (ع) بیمار شد و ما كه شمارى از وابستگان او بودیم ، روانه ى عیادت آن بیمار شدیم . در میانه ى راه ، امام صادق (ع) با ما رویارو شد و پرسید: ((آهنگ كجا دارید؟)).
گفتیم : آهنگ فلان كس داریم تا از او عیادت كنیم .
فرمود: ((بِایستید)).
ما ایستادیم . پس فرمود: ((آیا سیب ، بِه ، یا قطعه اى عود به همراه دارید؟)).
گفتیم : هیچ یك از این چیزها را همراه نداریم .
فرمود: آیا نمى دانید كه بیمار از آنچه نزد وى مى برند، احساس آرامش ‍ مى كند؟)).
امام صادق علیه السلام : هر كس بیمارى را براى خدا عیادت كند، آن بیمار براى عیادت كننده ، از خدا چیزى نخواهد مگر آن كه خداوند دعایش را استجابت كند.

امام صادق علیه السلام : در عیادت ، آن كس از شما بیشترین پاداش را مى برد كه كمتر از همه بنشیند.

امام صادق علیه السلام : در كمتر از سه روز، عیادتى نیست و آنگاه كه عیادت لازم شود، یك روز در میان باشد. اگر هم بیمارى به درازا انجامد، بیمار به كسانش واگذارده مى شود.

اشاره به حكمت نهفته در دستگاه قلب
امام صادق (ع)- خطاب به طبیب هندى -: قلب ، به شكل دانه ى صنوبر است ؛ زیرا وارونه است و یك سرِ قلب باریك قرار داده شده است تا لا به لاى ریه برود و با سردى آن ، خودش را خُنك كند، مبادا مغز از گرماى آن بسوزد.
امام صادق (ع)- خطاب به مفضّل بن عمر -: اى مفضّل ! اكنون ، قلب را برایت وصف مى كنم : بدان كه در آن سوراخ هایى است ، سوداده شده به سمت سوراخ ‌هایى كه در ریه است ، و همین هاست كه قلب را خُنك مى كند، به گونه اى كه اگر این سوراخ ‌ها با همدیگر تفاوت مى یافتند و رو به روى هم نبودند، خُنكا به قلب نمى رسید و انسان مى مُرد. اكنون آیا صاحبِ اندیشه و تاءمل ، روا مى داند كه بگوید چنین پدیده اى ، به اهمال پدید آمده است ، و در درون خویش ، گواهى نیابد كه او را از این پندار، باز بدارند؟

امام صادق علیه السلام : پیامبر خدا، در هر روز، سیصد و شصت بار، به شمار رگ هاى بدن ، خداوند را سپاس مى گفت و مى فرمود: ((پروردگار جهانیان را به فراوانى و در هر حال ، سپاس !))

امام صادق علیه السلام : پیامبر خدا فرموده است : ((در بدن آدمیزاد، سیصد و شصت رگ است : صد و هشتاد تاى آن متحرّك ، و صد و هشتاد تاى دیگر، ساكن اند. اگر رگ هاى متحرك ، ساكن بودند، انسان نمى خفت ، و اگر آن رگ هاى ساكن ، متحرك بودند نیز انسان نمى خفت )). پیامبر خدا، هر روز صبح ، سیصد و شصت بار مى گفت : ((خداوندِ جهانیان را به فراوانى و در هر حال ، سپاس !)) و شامگاهان نیز چنین مى گفت .

براى سلامت قلب و تقویت آن
سیب : امام صادق علیه السلام : اگر مردم مى دانستند در سیب چیست ، بیمارانشان را جز به آن درمان نمى كردند. بدانید كه سیب ، بویژه ، سودمندترین چیز براى قلب و مایه ى شست و شوى آن است .

سركه : امام صادق علیه السلام : سركه ، قلب را روشن مى كند. (به ویژه سركه ى سیب طبیعى كه كاهنده چربى ها و كلسترول اضافى و تعدیل و تعادل اندام است )

انار : امام صادق علیه السلام : هر كس ناشتا انار بخورد، (آن انار)، قلبش را چهل روز روشن مى كند.
گلابى : امام صادق علیه السلام : گلابى بخورید، كه به اذن خداوند متعال ، دل را جلا مى دهد و دردهاى درون را تسكین مى بخشد.
تلبینه : امام صادق علیه السلام : تلبینه ، دل اندوهگین را جلا مى بخشد، چنان كه انگشتان ، عرق را از پیشانى مى زدایند. (تلبینه نوعى آش است كه از سبوس ‍ و شیره عسل ، تهیه مى شود).

براى سلامتى رگ ها
بادنجان
امام صادق علیه السلام : در هنگام خرماچینى ، فراوان بادنجان ( بادمجان ) بخورید؛ چرا كه شفاى هر درد است ، بر روشنىِ چهره مى افزاید، رگ ها را نرم مى كند و آب كمر (نیروى جنسى ) را افزون مى سازد.



تاریخ : شنبه 23 اسفند 1393 | 10:07 ب.ظ | نویسنده : مسعود صفایی | نظرات

  • مطالب تبیانی
  • فراخوانی
  • فروش بک لینک
  • کد آهنگ